magnetisme en kwantumfysica en zo
Magnetisme is een vorm van energie die niet past binnen de huidige Newtoniaanse wetenschappelijke denkkaders over energie. Dat leert ons dat ook ons huidig wetenschappelijk denken niet onfeilbaar is. Er zijn verschijnselen die wij wetenschappelijk niet afdoende kunnen verklaren of bemeesteren. Magnetisme is er daar net als het optreden van zwaartekracht, een van.
Magnetische kracht beantwoordt niet aan onze standaardopvattingen over energie. In ons 'spontane' denken is energie iets wat eindig is. Ooit is de benzinetank leeg, ooit is de batterij plat, ooit is de energie op. Dat geldt niet voor magnetisme. Of voor zwaartekracht. Magnetische energie raakt niet opgebruikt of uitgeput. Wat meer is: een magneet die blijvend kracht uitoefent blijft zelfs beter bewaard dan één die dat niet doet. Als we dit verschijnsel konden bemeesteren, dan hadden we misschien een onuitputtelijke milieuvriendelijke energiebron tot onze beschikking?
De Newtoniaanse fysica botst tegen grenzen aan waar ook Einstein geen antwoord kon bieden. In de recentere kwantumfysica worden fenomenen beschreven die volgens de wetten van Newton niet kunnen. Maar ook de kwantumfysica botst op grenzen en doet soms waarnemingen die volgens de bestaande wetten niet kunnen.
Of nog: zelfs aan de randen van de waarneming zijn er fenomenen die ons leren dat onze huidige kijk op de dingen niet in alle omstandigheden 100% correct is.